bocian i żaby

Późne macierzyństwo to problem niejednej kobiety. Gosia, bohaterka książki, osiągnęła już wiele w życiu zawodowym. Około czterdziestki decyduje się na dziecko i staje przed różnymi problemami.

Zapraszamy do lektury książki "Mogłaś być Anną'. Kliknij, aby przeczytać więcej informacji.

Wybuchają wulkany, samoloty spadają, Wisła przelewa się przez wały. Stach wyściubiać nos z domu. Dobrze że zima w końcu wyniosła się od nas na dobre. Mogę usiąść na werandzie z kieliszkiem czerwonego wina i cieszyć się ciepłymi wieczorami. Z lekkim smętkiem spoglądam na krecie kopczyki zdobiące mój trawnik. Zwierzak nie reaguje na moje prośby i groźby, a po drastyczne środki nie chcę sięgać, niech się cieszy życiem.

Odchodząca zima pozostawiła za moim płotem staw, w którym zamieszkały niebieskie żaby. Znajomi śmieją się ze mnie, że to mój osobisty gatunek żab-mutantów, ale podobno to ich szata godowa i za jakiś czas zzielenieją. Codziennie z niepokojem obserwuję krążącego nieopodal stawu bociana. Wiele z Was cieszyłby jego widok, ale ja martwię się o moje niebieskie przyjaciółki, które swoim rechotaniem sprawiają, że każdego wieczoru czuję się, jakbym była na wakacjach.

Drogi Boćku, zostaw nas w spokoju. Leć do młodych mamuś z niecierpliwością wypatrujących swojego dzidzusia.

Powrót do bloga Z pamiętnika dojrzałej lekarki