Poronienie

Poronieniem określamy zbyt wcześnie zakończoną ciążę, w wyniku czego następuje wydalenie jaja płodowego z jamy macicy. Granica między porodem a poronieniem jest umowna. Większość źródeł nazywa poronieniem zakończenie ciąży przed 22 tygodniem.

Przyczyny poronienia

Przyczyny poronień są rozmaite, często niemożliwe do stwierdzenia. Najczęstszym powodem poronień są zmiany patologiczne zarodka. Są one związane z wadliwą budową komórki jajowej lub plemnika, nieprawidłowymi podziałami po zapłodnieniu. Innymi przyczynami są wady rozwojowe płodu, wady pępowiny bądź kosmówki.

Poronienie może nastąpić, gdy niewydolne jest ciałko żółte wytwarzające hormony niezbędne do podtrzymania ciąży. Również zmiany w samej macicy mogą być przyczyna poronień. Należą do nich: nieprawidłowe położenie macicy, mięśniaki, niedorozwój macicy, wady rozwojowe.

Współistniejące choroby matki, takie jak cukrzyca, choroby tarczycy i nerek mogą wpływać na niemożność utrzymania ciąży. Szkodliwy wpływ na zarodek mają także choroby wywołane przez niektóre pasożyty, wirusy i bakterie (np. różyczka, świnka, grypa, toksoplazmoza, listerioza).

Czynniki psychiczne, takie jak stres, uraz psychiczny, przemęczenie mogą wpływać niekorzystnie, ale rzadko są bezpośrednią przyczyną poronień.

Postacie kliniczne poronień

Poronienie zagrażające

Jest to postać poronienia charakteryzująca się nieznacznym krwawieniem, któremu mogą towarzyszyć bóle podbrzusza. Większość ciąż, które są zagrożone można uratować. Ciężarna powinna przebywać w łóżku, najlepiej w warunkach szpitalnych. W przypadku ciąży zagrażającej wykonuje się badanie USG pozwalające na ocenę rozwoju płodu oraz badania hormonalne, dzięki którym można dowiedzieć się czy ciąża nie jest naruszona, czy stężenie hormonów jest wystarczające.

Ciężarnej trzeba zapewnić spokój, przyjazną atmosferę; w razie potrzeby stosuje się substytucyjne leczenie hormonalne.

Poronienie zaczynające się

Objawia się obfitymi krwawieniami i bolesnymi skurczami macicy. W badaniu ginekologicznym stwierdza się skracanie części pochwowej szyjki macicy i rozwieranie kanału. W tym przypadku należy zastosować leczenie zachowawcze, jeśli jednak krwawienia nie daje się opanować, jajo płodowe jest usuwane.

Poronienie w toku

Ta postać poronienia nieuchronnie prowadzi do utraty ciąży. Objawia się silnymi bólami w okolicy podbrzusza oraz obfitym krwawieniem. Konieczne jest wyłyżeczkowanie macicy w celu usunięcia pozostałych tkanek.

Poronienie zupełne

Występuje rzadko. Jajo płodowe na skutek skurczów macicy zostaje całkowicie wydalone. Nie jest potrzebne wówczas łyżeczkowanie macicy.

Poronienie niezupełne

Nastąpiło, jeśli jajo płodowe pozostało częściowo w macicy. Jama macicy wymaga wyłyżeczkowania.

Ciąża obumarła (poronienie zatrzymane)

Tak określamy poronienie, w którym obumarłe jajo płodowe jest zatrzymane w jamie macicy, nie zostało z niej wydalone. W badaniu USG lekarz nie może stwierdzić żadnych objawów życia dziecka, macica nie powiększa się. Obumarłą ciążę należy usunąć.

W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepokojących objawów kobieta powinna niezwłocznie powiadomić o tym swojego lekarza. Istnieje wówczas szansa na szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia mającego na celu utrzymanie ciąży.

Często zdarza się, że kobieta poroni nie wiedząc o tym, że jest w ciąży. Objawia się to później występującą miesiączką, bardziej obfitą niż zazwyczaj.

Należy pamiętać, że kobieta, która przebyła jedno poronienie ma podobne szanse do zajścia w ciążę jak kobieta, która nie poroniła nigdy. Jeśli jednak poronienia powtarzają się, powinny zostać wykonane specjalistyczne badania pozwalające na ustalenie przyczyny.