Zapraszam dziewczyny planujące ciąże...

Poniedziałek 26 Lipiec 2010, 21:34

Cześć dziewczyny:))
Aniołku moje gratulacje ciesze sie, że tez do mnie i do karinki dołączyła następna zafasolkowana szcześliwa kobitka:))
Weekend minął miło troche zwiedzania spacerowania chociaż w niedziele już chwilami miałam dosyć bo robiło mi się słabo ale udało mi się nie zasłabnać:))
Natalia to wsppółczuje ci , że mdłości aż tyle trwały ja z rana juz takich nie mam ale za to mam lekkie, które męczą mnie przez cały dzień ale są do wytrzymania moje menu dalej bardzo ograniczone no ale już jem więcej może też dlatego, że nie ma narazie takich upałów:))
Lusia jak patrze na twoja córcie to mam nadzieje, że w moim brzuszku też będzie dziewczynka chociaż mój jest za tym, żeby pierwszy był chłopak, który później będzie pilnował siostry nie będę się z nim targowała wiadomo, że najważniejsze żeby maleństwo było zdrowe :))
my jeszcze nokomu nie powiedzieliśmy bo czekam na wizyte u lekarza aż wszystko bedzie wiadomo czarno na białym czyli na usg:))
pozdrowionka dla wszystkich

------------

Poniedziałek 26 Lipiec 2010, 22:24

Basieńko gratulacje!!!

Basia Karinka Kasia jesteśmy z wami i z maluszkami!!!

O swoich staraniach przestałam już pisać,bo jak przychodzi co do czego i są "te" dni to zawsze tak wyjdzie że nawet nie ma czasu i chęci na majstrowanie.A zresztą pisanie co miesiąc wciąż tego samego to nakręcanie się i to rozczarowanie dodatkowo mnie dołuje.
Ostatnio mało co pisze,bo stale nie ma czasu,urlop przeleciał nie wiadomo kiedy.Było bardzo gorąco,ale fajnie.Byliśmy w Dźiwnowie-bardzo fajna miejscowość.
A tak po staremu wszyscy zdrowi i byle do piątku(jak ja to mówię-dzień wolny od pracy)
Pozdrawiam Was wszystkie i każdą z osobna!

Wtorek 27 Lipiec 2010, 09:51

Witam dziewczyny!
Aniołku moje gratulacje! Teraz tylko trzymamy kciuki za Was wszystkie, żeby fasolki rosły a Wy dobrze się czuły.
Jesli chodzi o mdłości to Wam powiem, że dzień przed zrobieniem testu już mnie mdliło (mimo, że to wydaje się niemożliwe) a potem już do końca samej ciązy wymioty. Wymiotowałam do 10 razy na dobę, chudłam, nie mogłam jeść, leżałam i byłam słaba. Cały czas miałam wyrzuty sumienia, że nie odżywaiam się jak trzeba, że nie spaceruję.. ale uwierzcie mi starałam się. Tylko, że wyjście do sklepu po bułki kończyło sie wymiotami w najbliższej bramie, a kupno wózka i wyprawki nie sprawiło mi zadnej przyjemności bo musiałam szybko coś wybrać i zmykać ze sklepu. A do kuchni to nawet nie było szans wejść. Oczywiście leżałam w szpitalu i dopóki tam byłam były tylko mdłości bez wymiotów ale jak tylko wyszłam znowu to samo. Powiem Wam, że cała ciąża to koszmar (wiem, że to strasznie brzmi ale ja tak czułam)nie mogłam się cieszyć, brzuszkiem pochwalić, wyjść do znajomych i do tego zagrożona ciąża a potem obawy przed wcześniejszym porodem i oskrzela na sam koniec ciązy. Po cesarce też komlikacje i dwa tygodnie antybiotyk i ponad 38 stopni gorączki. Przed ciążą miałam tyle planów, jak to ja będę o siebie dbała, jaką dietę najlepszą zastosuję, jaka aktywana będę a tu... leżenie w domu i zajadanie suchej bułki a potem i tak wymioty, najczęściej żółcią, bo nie było czym. Zawsze marzyłam o dwójce dzieci ale wtedy podchodząc po raz dziesiąty do toalety to juz miałam dosyć, powiedziałam, że na jednym się skończy. Teraz pragnę drugiego ale oczywiście obawy są, bo mam już jedno i nie mogę sobie pozwolić na leżenie, na wyłączenie z aktywności. Boję się tego ale pragnę dzidzi. Ale się rozpisałam..
Ale Wam jakoś łatwiej o tym pisać, przyznać się, żę mam obawy, że może nie jestem gotowa.. a może boję się za bardzo. Podzieliłam się tym z mężem, on mnie rozumie (pamieta jak było i co znosiłam), powiedział, że jak tylko ja bedę gotowa to zaczniemy staranki. Wiem, że powiecie, że jestem delikatna, itd.. ale nie o to chodzi, ja swoje juz przeszłam i ta pierwsza ciąża to nie jest coś czego bym nie mogła znieść ale to nie zmienia faktu, że się boję jak bedzie. Proszę nie oceniajcie mnie, ja wiem, że wy marzycie żeby być w ciąży a ja Wam tu o swoich obawach czy jestem gotowa no ale takie mam przemyslenia. Na tą chwilę wiem, że chcę dzidzie druga i już w tym roku ale jeszcze miesiąc temu musiałam się wstrzymać, bo złapałam doła. Ale jest co raz lepiej.. Wystarczy spojrzeć na synka i wiem, że pragnę mieć w domu drugie takie szczęście.

------------

Wtorek 27 Lipiec 2010, 14:37

Hej Justynka każdy ma jakieś obawy czy to przed pierwszą czy kolejną ciążą a forum jest właśnie po to aby się tymi obawami dzielić i czuć się raźniej.

Wtorek 27 Lipiec 2010, 17:06

Witam, Basiu który to u ciebie tydzień? ja do lekarza z pierwszą ciążą poszłam w 8 tygodniu i już przy badaniu ginekologicznym pani doktor potwierdziła ciąże ale wszystko było w porządku i nie było potrzeby wcześnie lecieć .Z kolejnymi ciążami już tak łatwo nie było leciałam jak tylko dowiedziałam się że jestem w ciąży, ale lekarze dawali mi Dufaston i kazali leżeć... i po paru dniach był koniec:( więc jak nic się nie dzieje, to może poczekaj do 7-8 tygodnia wtedy już będzie widać i w ogóle usg coś pokaże. A na kaszel kup sobie syrop z szyszek sosnowych pomaga:)lub zrób z cebuli sama ale podejrzewam ze po nim zwymiotujesz bo jest ohydny- ale skuteczny.pisz jak tam u ciebie leci.
Justynka w cale nas nie zanudzasz i dobrze ze o takich sprawach mówisz nie trzeba trzymać w sobie, bo to doprowadza do depresji.Na tym forum mówimy sobie różne rzeczy nie krępuj się:)Ja też miałam ciężką ciążę i poród i pierwsze 5lat nie było mowy o kolejnej ciąży, ale nie mogę się nad sobą rozczulać trzeba pomyśleć o synku żeby miał rodzeństwo i cały czas próbuję a nie wychodzi .Tak trzymaj głowę do góry próbuj- będzie dobrze!
Paulinko, szkoda że tak sprawy się potoczyły:( Ale może lepiej jak pobędziecie trochę osobno ,to czasem pomaga zaglądaj i odzywaj się do nas będzie dobrze:)Karinka jak tam samopoczucie???

------------
Natka